Skip to Content

St. Nikolaus kerk, Damuels

St. Nikolaus kerk, Damuels

Heeft u belangsteling voor de kunstgeschiedenis van Voralberg? Dan kunt u terecht in de plaatselijke dorpskerk! De parochiekerk St. Nikolaus van Damuels heeft een prachtige ligging op een heuvel en bezit tal van late middeleeuwse muurschilderingen en beelden. In de afgelopen jaren heeft, na omzichtige voorbereidende werkzaamheden, een uitgebreide restauratie plaatsgevonden teneinde deze waardevolle kerk te behouden.

 

In het huidige Damuels vestigden zich in 1313 de eerste mensen uit de Zwitserse streek Wallis - waarschijnlijk bestond toen al een kleine kerk op de Uga- of Brandalpe. Het gebied behoorde in de Middeleeuwen tot het jachtgebied van de graven van Montfort. In 1392 vermeldt Rudolf von Montfort in een oorkonde dat de "Vordern die Kirche gebuwen han" (oftewel: onze voorouders hebben deze kerk gebouwd). De kerk is gewijd aan de Heilige Nicolaas en een altaar aan de heilige maagd Maria.

De huidige kerk is het vierde bouwwerk op deze plek – in een inscriptie in het koorgewelf is te lezen “1484 roll maiger von roetis maister disbus“. Na opgravingen door Monumentenzorg in de zomer van 2005 kwamen de fundamenten van een in oude oorkonden vermeldde Romaanse kerk tevoorschijn. Deze kerk bleek een zogeheten zaalkerk. Veel van de overblijfselen bleken echter een grote overeenkomst met de constructie van de huidige kerk te hebben.

Het gotische koor werd voltooid in 1481, het schip volgde in 1490, in 1494 werd de kerktoren verstevigd en verhoogd. In 1728-1729 werd de sacristie in de vorm van een aanbouw voltooid. In het jaar 1630 werd de inrichting in een barokke stijl uitgevoerd, met diverse altaren van de hand van Erasmus Kern (het Sebastiaan- en het Maria-altaar zijn bewaard gebleven). In 1693 werd volgens de inscripties het houten plafond in het schip vernieuwd. In 1733 werd de kerk opnieuw  geschilderd, waarbij de tot dan toe zichtbare laatgotische Secco wandschilderingen verdwenen. Afgezien van de gebruikelijke onderhoudswerkzaamheden werd er tot 1870 weinig veranderd. Ondanks de gunstige verhoogde ligging van de kerk op een heuvel, leed het gebouw telkens weer onder vochtschade. Daarom werd de vloer met eenvoudige betonplaten verhoogd.

Na 1898 werden de drie altaarfiguren "vernieuwd", hoewel later uit onderzoek bleek, dat ze slechts naar voren verbreed zijn. In 1906 ontstond een neogotisch hoogaltaar, met als middelpunt een schitterende kroninggroep van Maria uit het jaar 1500. Zoals blijkt uit de stukken en het schriftverkeer van het keizerlijke Hof en de Centrale Commissie in Wenen, heeft men destijds besloten de minder waardevolle figuren en beelden te verkopen. Vandaar dat enkele gedeeltes van het laatgotische altaar zich nu in een Berlijns museum bevinden.

Bijzonder rijk zijn de wandschilderingen – aan de noordzijde ziet men de  kruiswegstaties van Christus in de vorm van een doorlopende wanddecoratie. De triomfboog toont een schildering van het Laatste Oordeel en helemaal bovenaan ziet men Christus temidden van zijn Apostelen. De voorstelling van de Dag des Oordeels is vrijwel zeker een verwijzing naar de door de graven van Montfort ingevoerde opperste rechterlijke machtspositie die voortduurde tot 1807.

De kerk op de interactieve kaart.

Back to top